Jeroen eindigde op een goede 5e plaats

40) wit: Gerhard Wünsch, Magdeburg, Duitslsnd (2070), zwart: Jeroen vG (1800)

37 jaar, speelde sinds 1983 correspondentieschaak, van beroep wiskundige en werkzaam in de computerbranche.

Jeroen speelt tegen het Spaans zoals wel meer de Gesloten Verdediging, ongeveer tot de 16e zet is het allemaal theorie, Jeroen komt goed uit de opening en komt beter te staan, maar naarmate de partij vordert laat hij het afweten en zo kan wit zich naar een gewonnen Toreneindspel combineren, waarin Jeroen het toch wel erg snel opgeeft.

Magdeburg, Duitsland

Met deze resultaten eindigde Jeroen op een goede 5e plaats. Jürgen Fritz had zich als winnaar gekwalificeerd voor de halve finale, Michel Fortin zou als beste runner-up zich ook kwalificeren, maar blijkbaar hoorde hij niet tot de beste nummers 2.

In het clubschaak ging het er voor Jeroen niet zo inspirerend aan toe. De sv.Schaakmat had in augustus 1990 besloten zich op te heffen, Jeroen had het besluit genomen om met 4 andere leden zich aan te melden bij de sv.Loon op Zand, daar werden zij met open armen ontvangen. Het werd voor Jeroen al vrij snel duidelijk dat het niveau aan schaken lang niet zo hoog lag als bij Schaakmat. Ze gingen spelen bij ,,De Eenhoorn" in Loon op Zand, vaak had Jeroen meer oog voor de in zijn ogen bloedmooie barvrouw als voor het schaken.

Toch vond Elias Thijssen het regelmatig interessant om de ,,Op Leven en Dood"-variant tegen Jeroen te spelen en ook te analyseren, dat is de Winawer-variant in het Frans. Maar zo ook wilde Enrico Vroombout tegen Jeroen regelmatig het Marschall-gambiet spelen, zowel met wit als met zwart. En natuurlijk speelde Leo Karreman altijd zijn Caro-Kann tegen Jeroen.

Jeroen stond bekend als de openingenkenner en zo wist hij enkele andere spelers erg makkelijk van het bord te schuiven. Hij kreeg daarom ook wel eens commentaar, Theo Molthof zat aan het begin van de partij te mauwen: ,,Ik weet dat jij zo'n geweldige opneningenkenner bent, nou speel dan nu eens een opening, speel nou eens een opening!" Jeroen speelde zijn opening en won erg makkelijk, maar bij het opgeven van de partij sloeg Molthof letterlijk de stukken van het bord af. Daar heeft hij een week daarna wel een officiële waarschuwing voor gekregen.

Ad Havermans hoorde bij de sterkere schakers van Loon op Zand, maar toch werd hij door Jeroen twee keer vrij kort achter elkaar aan de kant gezet, ook nog met dezelfde strategie zoals die in partij 14 te zien is, de invloed van het correspondentieschaak was dus zeer hoog, maar ook de invloed van de aangeschafte studieboeken, vooral van Max Euwe.

Leo Karreman had in zijn jonge jaren bij sv.DD in Den Haag gespeeld in de Hoofdklasse, Sjef Horsten vroeg regelmatig aan hem tegen wie hij had gespeeld en wat het resultaat was, als hij tegen Jeroen had gespeeld antwoordde hij telkens weer met een typisch Haags accent: ,,Ik heb tegen de Grote Van Gool gemoeten en het werd een zwaar bevochten remise."

Tegen de zwakkere spelers greep Jeroen regelmatig de kans met wit Italiaans te spelen, meerdere malen volgde dan 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lc4 Pf6 4.Pg5 d5 5.ed5 Pxd5. Jeroen speelde er dan vaak lustig op los, juist tegen de zwakkeren vaak te opportunistisch, zo ging juist tegen zwakkere tegenstanders menige partij verloren.

Ook ging Jeroen menig keer na de clubavond een broodje shoarma scoren bij Tolgahan in Kaatsheuvel, iets wat tot een echte traditie ging uitgroeien. Vooral na een overwinning vroeg Sjef Horsten of Jeroen zich nog op een broodje shoarma ging trakteren.

In het najaar van 1991 ging Jeroen deelnemen aan een simultaan in Waalwijk. Daar kwamen John van der Wiel, Hans Böhm en Gata Kamsky simultaan geven, Jeroen speelde met zwart tegen Böhm en verloor in een orthodox geweigerd Damegambiet. Opmerkelijk was dat Böhm met een glas Trappist Bier in de hand de borden afstruinde en met ruime voorsprong zijn simultaan won. Kamsky was nog aan het spelen, maar Van der Wiel en vooral Böhm gingen vol in discussie met vader Rustam Kamsky over de toekomst van zijn zoon Gata.

 

 


Afdrukken   E-mail