Toon/Verberg

Welkom bij de Dongense Schaakclub. Hoewel het bij schaken draait om winst of verlies, gaat het bij onze vereniging om meer dan die ene geniale zet die de partij redde, of om die prachtige combinatie die de tegenstander volledig in de war bracht. Bij ons staat gezelligheid hoog in het vaandel! Daarom kunt u bij ons iedere week op vrijdagavond terecht voor een leuke pot schaak om daarna gezellig met andere leden na te keuvelen over die prachtige tussenzet of die éne blunder die u over het hoofd had gezien. Wilt u meer informatie neem dan gerust contact op of loop een keer binnen op vrijdagavond.

Ivo de Ligt, voorzitter DSC

Dinsdag was het weer zover er moest extern gespeeld worden en nog wel in Eindhoven. Onze teamleider zou rechtstreeks vanuit zijn werk vertrekken naar De Hoeksteen in het Eindhovense Woensel. Dit bleek echter nog een hele opgave want met een oude versie TomTom merkte hij dat er wel het een en ander veranderd was in die contreien. De rest van het team vertrok vanuit Dongen maar dan wel zonder TomTom maar wel met goede moed. Ondanks een kleine vergissing kwamen we op de beoogde plek maar er was geen parkeerplaats meer. Gelukkig kwam er een moeder met twee kinderen die graag naar huis wilde en werd er toch nog een parkeerplaats geregeld.

Toen we De Hoeksteen binnenliepen zagen we meteen de opluchting verrijzen op het gezicht van onze teamleider. Zijn team was er maar van de tegenstanders was nog geen spoor te bekennen. Het enige wat wel aanwezig was dat was een grote lege zaal zonder schaakborden en zonder tafels en het was bijna acht uur. Het enige wat er bewoog waren de ballen op het biljard en de scheidsrechters die er omheen liepen en de telling bijhielden. Bij ons tweede slokje koffie sprak iemand ons aan en vroeg of wij schakers waren hetgeen wij bevestigde. Hij was de teamleider van WLCC en was als enige aanwezig en hoopte dat de rest ook snel zou komen maar we konden eventueel de klok nog aanzetten , maar waar? Toen liep de een na de ander binnen en werd de zaal in een mum van tijd omgetoverd naar een schaakzaal. Toen men alles aan het opzetten was en de klokken aan het instellen was keken we eens op de ranglijst van de competitie. Tot onze verbazing stond daar een Grooten aan kop maar eigenlijk was hij nog maar klein namelijk een jaar of 6 á 7.

Het was de zoon van Herman die de nodige van onze vereniging les heeft gegeven. Peter onze teameider sprak ons nog moed in met de mededeling dat Xander de zwaarste tegenstander voor zijn kiezen zou krijgen maar dat het qua rating allemaal nogal los liep en wij in de meerderheid van punten waren. En gelukkig zonder de gebruikelijke poespas werd er aan de strijd begonnen.

Peter Stokkermans op bord 4 begon furieus en de zware zowel als de licht stukken vlogen over het bord maar bij de pionnen was er niet zoveel beweging. Er werd flink geschoven en er was eigenlijk niet veel touw aan vast te knopen tot hij plotseling zonder enig overleg remise aanbood. Maar ja de teamleider was het er mee eens dus konden we daar niet veel meer tegen inbrengen. Stand ½ - ½

Peter van Ruth op bord 2 maakte er een enorm interessante partij van en kon met zijn zwarte stukken alle ontstane gaten net dicht houden. Hij verdedigde zich met hand en tand hoewel zijn tegenstander wel het overwicht had. Maar al dat verdedigen doet wel een aanslag op je concentratie wat ook wel te merken was. Ook deze Peter nam ineens een resolute beslissing en gaf zijn tegenstander een hand en feliciteerde hem met de overwinning. Zijn tegenstander gaf nog aan dat hij het zo en zo weer had kunnen verdedigen maar bij Peter was de pijp leeg wat wel eens meer voorkomt bij oudere mensen. Hij vond het wel welletjes en gaf op. Stand 1½ - ½ .

Frans op bord 3 was echt helemaal van het padje af. In zijn gebruikelijke enthousiasme op het schaakbord zag hij dat hij na een bepaalde zet twee pionnen zou verliezen. Na nog wat langer nadenken zag hij plotseling het licht dat dan ook weer meteen weer uit ging. Hij deed namelijk toch die zet en zag dat zijn tegenstander twee verbonden vrij pionnen overhad en veel meer speelruimte. Het stond allemaal wel verloren maar ging door totdat Peter de strijd staakte. Stand 2 ½ - ½ .

Xander onze invaller op bord 1 had de zwaarste tegenstander zoals reeds is opgemerkt en dit was letterlijk en figuurlijk. Na de nodige verwikkelingen zowel in aanvallend als verdedigend opzicht ontstond er een grote ruil en hoewel leek dat Xander een pion meer zou krijgen werd dat toch zijn tegenstander die een pion won. In het eindspel dat volgde met beide een toren en Xander 4 en zijn tegenstander 5 pionnen zou het er misschien om hangen er nog een remise uit te toveren. Maar Xander’s tegenstander liet dat niet toe en won.

De eindstand WLCC – DSCB werd dus 3 ½ – ½ . Op de terugreis reeds onze teamleider met zijn oude TomTom achter ons zonder TomTom aan maar was wel heel te vrede want hij had voor het halve puntje gezorgd. Maar ja daar is hij ook teamleider voor!!!

Toon/Verberg