Toon/Verberg

Welkom bij de Dongense Schaakclub. Hoewel het bij schaken draait om winst of verlies, gaat het bij onze vereniging om meer dan die ene geniale zet die de partij redde, of om die prachtige combinatie die de tegenstander volledig in de war bracht. Bij ons staat gezelligheid hoog in het vaandel! Daarom kunt u bij ons iedere week op vrijdagavond terecht voor een leuke pot schaak om daarna gezellig met andere leden na te keuvelen over die prachtige tussenzet of die éne blunder die u over het hoofd had gezien. Wilt u meer informatie neem dan gerust contact op of loop een keer binnen op vrijdagavond.

Ivo de Ligt, voorzitter DSC

Zo daar gingen we weer op stap voor de volgende ronde in de externe competitie en nu tegen een bekende tegenstander Baronie 3. Zowel ons eerste als wij mochten de handschoen opnemen tegen de Baronie. Als eerste onderging ik wat nostalgie daar we naast de trip van Zoudtlandtkazerne moesten spelen . Deze kazerne heb ik menigmaal bezocht in de tijd dat we nog productief waren althans dat dachten we. De weg naar het bejaardenhuis was dus snel gevonden, enkel om er binnen te komen gaf zoals meestal de nodige moeite vanwege de deursluis waarvan een deur niet open wil en de andere niet dicht. Na het nodige gehannes waren we dan toch eindelijk binnen geraakt maar we waren nog te vroeg want men was de tafels nog aan het opstellen en de stukken opzetten. Niko Zaal begroette ons en was blij ons weer eens te zien hij was vroeger ook nog lid van DSC Dongen. Na de gebruikelijke toespraak van de teamleider van het eerste team die wel aangaf om niet allen tegelijk koffie te gaan halen daar de koffie maar langzaam doorliep ( Bejaarde huis hé ) kon er een aanvang genomen worden met de partijen. 

Op bord 8 speelde Stijn die er werkelijk een geweldige pot van maakte ondanks dat hij ergens een stuk achter kwam hield hij de zware stukken op het bord en bedacht allerhande vallen om zijn tegenstander pootje te lichten. Hij gebruikte zijn tijd heel goed en maakte het zijn tegenstander echt moeilijk maar moest uiteindelijk toch het onderspit delven. Stijn had zich kranig verdedigt en speelde een mooi speeltempo dus niet zoals hij dat vroeger deed toen hij in 5 minuten de hele partij weggaf. Helaas stonden we na zo’n klein twee en een half uur met 1-0 achter.

Op bord 1 was Maarten de Kloe druk doende en hij hield de zaak mooi onder controle. Hij verloor wel een pionnetje maar gaf echt van katoen. Het leek er zelfs op dat hij beter stond en natuurlijk wel erg aanvallend. Maar naarmate de tijd vorderde werd het allemaal toch wel wat ingewikkeld en moest nog zo’n klein piongevalletje prijs geven. Toen kwam de grote klap en vlogen de stukken in het rond en moest hij de pijp van Maarten afgeven en verloor. Hierdoor kwamen we met 2-0 achter.

Op bord 6 speelde Peter die een furieuze aanval van zijn tegenstander voor zijn kiezen kreeg en daar had hij het behoorlijk moeilijk mee. Gelukkig had zijn tegenstander een klein tussenzetje over het hoofd gezien en kon Peter langzaam maar zeker alles dicht schuiven. Hij schoof het wel zo dicht dat er voor zijn tegenstander er zelfs niet met een breekijzer door zou kunnen komen. Dat halve punt nemen ze me niet meer af dacht hij bij zichzelf en had geen moeite om dat te doen. Toen zijn tegenstander er ook geen gat meer in zag besloten ze tot remise. 2 ½ - ½ was nu de stand.

Op bord 2 kreeg Frans er ook behoorlijk van langs. In zijn gebruikelijke puinhoopstijl verloor hij wel een pionnetje maar was veel beter ontwikkeld. Na een x aantal zetten won hij zijn pion terug en toen kon het echte gerommel beginnen. Helaas forceerde zijn tegenstander een onverwachte dame ruil en dat haalde wel het spannende uit de partij. Het leek naar het einde te gaan kabbelen zonder al te veel ophef maar ik moest helaas toch de h pion geven omdat ik een stukwinst had gezien maar helaas dacht ik dat gezien te hebben en bleef er een eindspel over. Dit eindspel met ieder 1 Koning en ik 6 pionnen en mijn tegenstander 7 pionnen. Helaas ging het eindspel verkeerd en werd de stand 3 ½ - ½.

Op bord 7 speelde Arnold echt de stukken van de hemel. Hij had een stuk in de strijd verloren maar lied zich niet klein krijgen en hield heel de zware brigade op het bord. Hij bleef furieus aanvallen en zijn tegenstander die nogal voorzichtig was en absoluut niet wou aanvallen zag al verschillende keren het lijk drijven. Alle stuurlui die aan wal stonden zagen van allerhande matdreigingen en verlies van allerhande stukken maar Arnolds tegenstander zag ze niet of vond het te riskant. Zodoende bleef Arnold vechten en vechten maar moest na een lange strijd zijn bijl begraven en wist Arnolds tegenstander toch eindelijk nog de dames te winnen en toen was de strijd beslecht. De winst voor het team was dus ook weg 4 ½ - ½ .

Maarten Damen die achter het 5de bord plaats had genomen speelde een zeer soliede partij. Het ging werkelijk helemaal gelijk open leek regelrecht op een remise af te stormen. Toch dacht zijn tegenstander daar helaas anders over en wist toch een pionnetje te veroveren. Weer zo’n deksels pionnetje en weer hadden wij van DSC er weer een te kort. Men moet de Baronie nageven dat ze dit wel erg goed kunnen uitspelen want ook bij Maarten ging het voor ons dan toch verkeerd en moest hij net als zijn voornaamgenoot zijn pijp afgeven. Hij had nog wel wat geprobeerd maar dat mocht niet meer baten. 5 ½ - ½ .

Bord 3 werd bezet door Thijs die werkelijk een heel degelijke partij op het bord creëerde. Maar plots zag ik (ik zat naast hem) dat Thijs een stuk af had moeten staan voor twee pionnen. Het leek er wel op dat hij ook nog een kwaliteit kon behalen. Waar Thijs zowel als zijn tegenstander geen erg in hadden was dat het verlies van het stuk hem wel twee verbonden vrij pionnen opleverde. Hierdoor moest Niko Zaal wel een licht stuk geven voor de twee pionnen en werd toen technisch en tactisch van het bord geveegd. . Thijs zorgde voor het eerste en zo later zou blijken ook het enige volle punt. De stand 5 ½ - 1 ½ .

De laatste was Jeroen die op bord 4 zich een beetje veel in liet sluiten en zijn eigen aanval niet doorzette om te verdedigen. Hij beet zich vast in zijn tegenstander en weigerde om te capituleren voor de verwoede aanvallen van zijn tegenstander. Jeroen gaf geen krimp maar dat kon hij eigenlijk ook niet want meer krimpen kon niet Al zijn stukken stonden op de eerste 3 rijen al hutje op mutje en hadden amper ruimte om te ademen. Toen er dan eindelijk een enorme ruil kwam bleek ineens dat Jeroen toch een paard minder op het bord had staan die onder tijdnood volledig werd uitgebuit. De eindstand was dus 6 ½ - 1 ½

Toon/Verberg